ช่วงนี้

posted on 22 Aug 2012 19:14 by yellowducky in diary directory Diary
ช่วงนี้คิดมาก อะไรนิดหน่อยก็เอามาคิด แต่พยายามจะน้อยลงหน่อยล่ะ
เหนื่อยตัวเอง เป็นนิสัยที่น่ารำคาญแล้วก็แก้ยากอีกต่างหาก
 
รู้สึกปี 4 นี่ไม่ต่างอะไรจากม.6 เลยแฮฺะ ม.6 ยังมีอะไรให้ต่อ
แต่หลังจากปีสี่นี่จะไปต่ออะไรนี่สิ ก็คิดไว้แล้วแหละว่าอยากจะทำอะไร 
ก็คิดไว้ว่าคงไม่ทำตลอดไปหรอก
อยากทำอะไรแปลก ๆ ใหม่ที่ไม่เคยได้ทำบ้าง
 
แต่ไม่รู้จะกลัวอะไรไปทำไม จะทำอะไรมันก็เป็นชีวิตเรานี่หว่า
แถมยังเอาใจตัวเองไปผูกกับการกระทำคนอื่นทำไมก็ไม่รู้
คือไม่ใช่ว่าการคิดเรื่องคนอื่น แคร์เรื่องคนอื่นเป็นเรื่องไม่ดีอะไรนะ
บางทีก็ดี บางทีมากไปมันก็เป็นผลร้ายต่อตัวเรา
 
จะว่าไปเมื่อวานเรียน Existentialism
รู้สึกว่าวิชานี้เข้าใจยาก แต่มันใช่ว่ะ มาถึงตรง the 'They' แล้ว
เขาว่ากันว่า เขาบอกว่า เขาห้าม แล้วเขาคือใครล่ะ? คนเรามักจะชอบอ้างแบบนี้
เออ มันก็จริงเลย ใช่เลย
คนเราชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง ใช่เลย ใช่มาก
 
มาคิดดู ช่วงนี้เราได้ทำอะไรกับเพื่อนบ่อยจนติดเป็นนิสัย
จะไปไหนทำอะไรต้องชวนเพื่อน มีเรื่องอะไรก็ปรึกษาเพื่อน
แต่ก่อนหน้านี้เราจะไปไหนทำอะไรเราก็ไปของเราคนเดียว
โดยเฉพาะไปเที่ยวเดินเล่นห้างนี่ชอบไปคนเดียวมากที่สุด กินข้าวเราก็กินคนเดียวได้ 
แต่ก่อนจำความรู้สึกแปลกใจของตัวเองได้ว่า ทำไมคนที่ไปเดินห้างคนเดียวเพราะเพื่อนไม่ว่างต้องพูดประมาณว่า ไม่มีใครมากับเรา เราไปคนเดียวก็ได้ เหมือนตัดพ้อต่อว่าการไม่ว่างของเพื่อน
หรือไม่ก็ทำไมเพื่อนชอบมาชวนหรือเซ้าซี้ตอนเราไม่อยากไปไหนฟร้าา 
แต่มาตอนนี้ก็พอเข้าใจนะ ว่าอยากจะมีเพื่อนทำอะไรสักอย่าง อาจจะมีเหตุผลนานาต่างกันไป
 
ตอนนี้พอเราไม่มีเพื่อนทำอะไรแล้วก็รู้สึกใจมันโหวง ๆ อยู่บ้าง
แต่เราก็สนุกกับการไปไหนทำอะไรตัวคนเดียวด้วย
ไม่อยากจะให้ความรู้สึกสนุกของตัวเองที่ทำอะไรได้ด้วยคนเดียวมันหายไป
 
แล้วเรื่องที่เราคิดมากบ่อย ๆ ในช่วงระยะมานี้ก็คือ กลัวการอยู่คนเดียว
จากการเรียนวิชานี้ที่ผ่าน ๆ มาก็ทำให้เราสรุปของเราออกมาได้ว่า
มันเป็นเรื่องที่มนุษย์มักตระหนักอยู่แล้ว แล้วคนเราก็หาวิธีขจัดความกลัวนี้แตกต่างกันไป
อย่างการแต่งงานหรือมีลูกก็เป็นการช่วยบรรเทาความโดดเดี่ยวของมนุษย์
มีคนที่สัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปอย่างน้อยก็หนึ่งคนล่ะ
แต่ถ้าคน ๆ นั้นดันทรยศหักหลัง คนเราก็เลยเสียใจเป็นธรรมดาเนอะ
 
เพราะงั้นเราก็จะตระหนักเรื่องที่ตัวเองต้องโดดเดี่ยวตลอดไปล่ะ ไม่จำเป็นต้องกลัว
แค่ยอมรับมันไว้ แล้วถ้าวันไหนจะมีคนกลัวที่ต้องอยู่คนเดียวแบบเราเดินเข้ามา
เราก็จะช่วยอยู่เป็นเพื่อนให้ล่ะกัน (ฮา)
 
ช่วงนี้ฟังเปิดอาซาแมคใส่หูไว้ บางวันก็นั่งฟัง ไม่ได้ทำอย่างอื่นเท่าไหร่เลย ฮา
งานก็เยอะ ทำงานที่คณะกลับมาอาบน้ำก็ได้นั่งหน้าคอมฯ พักเดียว แปบ ๆ ก็ง่วง นอน
เวลาผ่านไปไวเกิน แต่ยุ่ง ๆ ก็ดีเหมือนกันนะ ไม่ว่างไปหาอะไรกินเท่าไหร่ นอกจากจะผอมแล้วยังประหยัดได้เยอะ ก่อนหน้าเดือนนี้เงินหมุนแทบไม่ทัน หืดขึ้นคอ พอเข้าเดือนนี้ยุ่งมาก ไม่มีเวลาใช้เงิน เอิ้ก
 
อ่าน No.6 ไม่ถึงไหนสักที แปลไปได้หนึ่งหน้า.... อ่านไปประมาณสิบหน้า... โอ้วววว
 
วันนี้เวิ่นมากไปหน่อย คุยกับตัวเองบางก็ดี :)
คิดมากแล้วกลั่นกรองอะไรออกมาได้ก็ดีเหมือนกันแฮะ

Comment

Comment:

Tweet

เป็ดเน่า!! - バカあひる View my profile