เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
 
บันทึกการเดินทางของชินริ 9
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อน
วันนี้เดินทางกลับมหาลัยแล้วล่ะครับ
แวะซื้อของฝากเยอะไปหน่อย
ต้องถือเยอะเลยล่ะ
ตอนซื้อก็คิดมากไปหน่อย
สุดท้ายเลยหยิบมาเผื่อ ๆ ซะเพียบ
 
ถ้ากลับไปแล้วพวกรุ่นพี่กลับมาแล้วก็ดีนะ
หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาก็สนุกมากเลยล่ะ
 
เรียวเฮพอกลับไปบ้านก็หายเงียบไปเลย
แต่วันนี้ผมไปหาที่บ้านแล้ว
หมอนั่นกลับมาปกติแล้วล่ะ
นึกถึงตอนสมัยม.ปลายที่ทะเลาะกันบ่อย ๆ
จะมีใครทะเลาะกับผมได้บ่อยกว่าเรียวเฮคงไม่มีแล้วล่ะมั้ง?
 
ไว้เจอกันใหม่การเดินทางหน้าครับ
 
ชินริ
 
บันทึกการเดินทางของชินริ 8
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อน
วันนี้ไปเที่ยว "ป่าเยอรมัน" มาล่ะครับ
สนุกมากเลย
พาเด็ก ๆ ที่บ้านไปเที่ยว
 
มีอัลปาก้าด้วยล่ะ
แล้วก็มีแกะ มีหมู มีกระต่าย
วิ่งไล่กระต่ายนิดหน่อย
ทำตัวเหมือนเด็กนิดหน่อย ฮะฮะ
แต่ก็สนุกดีล่ะนะครับ
 
สไลด์เดอร์ก็สนุกมากเลยล่ะ
เล่นไปสักยี่สิบนาทีได้ก็เหนื่อย
แต่เด็ก ๆ อยากเล่นต่อ
ผมเลยนั่งพักแล้วคอยดูอยู่ไกล ๆ
 
ช่วงเช้าก็ได้ทำไส้กรอกด้วยล่ะครับ
พอตอนก่อนจะกลับก็แวะไปเอา
พอลองกลับไปทำกินดูที่บ้านก็อร่อยดีนะ
อ้อ พิซซ่าตอนกลางวันก็อร่อยดี
ดอกไม้ก็สวย แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้เลยครับ
 
พรุ่งนี้ก็หมดช่วงวันหยุดยาวแล้ว
เลยคิดว่าอาจจะกลับมหาลัยล่ะ
 
ชินริ
 
บันทึกการเดินทางของชินริ 7
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อน
 
วันนี้เด็ก ๆ ที่บ้านคึกคักมากเลยล่ะ
เพราะเป็นวันเด็กด้วยหรือเปล่านะ
เล่นกับทุกคนทั้งวันจนเหนื่อยเลย
 
พรุ่งนี้ยังเป็นวันหยุดยาวอีกหนึ่งวัน
เพราะงั้นคืนนี้ทุกคนก็เลยจะฉลองกันอีกคืน
 
จะได้นอนกี่โมงกันนะ
บันทึกการเดินทางของชินริ 6
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อน
 
วันนี้เตรียมตัวกลับบ้าน
แล้วก็ออกไปหาซื้อธงปลาคาร์ฟ
ตอนแรกก็ว่าจะหาซื้อได้มั้ยนะ
ก่อนหน้าวันเด็กวันเดียวแบบนี้
แต่สุดท้ายก็หาเจอฮะ
 
พอกลับไปบ้านทุกคนก็ออกมาต้อนรับ
ตอนแรกนึกว่าจะว่าผมเป็นเด็กติดบ้านซะอีก
แต่ไม่เป็นอย่างนั้น
ทุกคนเข้ามากอดผมใหญ่เลย
รู้สึกดีมากเลยที่ได้กลับบ้าน
 
เอาธงปลาคาร์ฟที่ซื้อมาใส่เพิ่ม
ไ้ว้พรุ่งนี้ค่อยชักขึ้นเสาใหม่
แล้วก็นั่งพับหมวกคาบูโตะกับเด็ก ๆ
หนังสือพิมพ์เลยเกลื่อนบ้านเลย
ต้องตามเก็บอีก แต่ว่าสนุกมากเลยล่ะ
 
นั่งเล่าเรื่องที่มหาลัยให้คนที่บ้านฟัง
กว่าจะได้นอนก็ดึกมากเลยล่ะ
เพราะไม่ใช่แค่ผมเล่า
ทุกคนยังเล่าเรื่องสมัยก่อนให้ผมฟังอีกด้วย
 
แม่บอกว่า ให้รักษาช่วงเวลาที่มีค่านี้ไว้ให้มาก ๆ
ผมคิดถึงรุ่นพี่รูมเมทแล้วก็เพื่อน ๆ ที่มหาลัยจังครับ
 
ชินริ
 
บันทึกการเดินทางของชินริ 5
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อน
 
ตอนแรกกะจะไปเที่ยวนาโกย่า
แต่ดันทะเลาะกับเรียวเฮ
ผมเลยเปลี่ยนไปเที่ยวทาคายาม่าคนเดียว
 
ไปเดินย่านเมืองเก่า
กินไอติม
แล้วก็ซื้อของฝากเป็นซารุโบโบครับ
ยังไม่รู้จะเอาไปฝากใครดีแต่ก็ซื้อมาไว้ก่อน
 
ขากลับก็เลยโทรเรียกเรียวเฮออกมา
ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน
ถึงจะบอกว่าทะเลาะกันยังไง
ฝ่ายขอโทษก็เป็นผมก่อนอยู่ดี
เรื่องเดิมก็คือผมไปจัดของให้หมอนั่นล่ะ
 
ตอนกลางคืนเรียวเฮก็ชวนผมกลับโอคายามะ
คิดไปคิดมาก็ดีเหมือนกัน
อยู่กับเรียวเฮนาน ๆ แล้วต้องมีเรื่องทะเลาะกันทุกที
ผมเลยเมลไปบอกที่บ้านว่าจะกลับบ้านพรุ่งนี้
แม่เลยฝากให้หาซื้อธงปลาคาร์ฟมาเพิ่มด้วย
วันมะรืนวันเด็กนี่นะ
 
ชินริ
 
บันทึกการเดินทางของชินริ 4
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อนดีอีกหนึ่งวัน
 
วันนี้ตื่นมาทำแซนวิชแต่เช้า
พอสาย ๆ เรียวเฮก็ขับมอเตอร์ไซด์พาไปสวนสนุก
ความรู้สึกตอนซ้อนเบริปป้าของทชชี่หวนมาอีกครั้ง
พอรู้ว่าผมกลัวหมอนั่นเลยขับช้า ๆ
เพราะงั้นกว่าจะไปถึงสวนสนุกก็สาย ๆ
 
ผมเกลียดคาเมลโคสเตอร์
แต่เกลียดที่สุดคือซุปเปอร์ไวกิ้ง
ความรู้สึกเหมือนตกจากที่สูงนี่น่ากลัวสุด ๆ 
ทำให้นึกถึงตอนหล่นจากถนนตอนนั้น...
แต่ชิงช้าสวรรค์ผมโอเคนะ
 
ตอนกลางวันกินแซนวิชไปได้ชิ้นเดียวเอง
เพราะผลจากคาเมลโคสเตอร์
ค่อยรู้สึกดีขึ้นตอนได้ขึ้นสกายดราก้อน
ฟรอกจับปิ้งก็โอเคนะ
 
จะว่าไปรุ่นพี่อดัมส่งเมลมาหาผมด้วย
ไม่รู้อยากเล่นอะไรกับผมหรือเปล่า
ตอนแรกบอกว่าไอรอนแมนบุกโลก
แต่ไอรอนแมนคือใครเหรอ?
สักพักก็ส่งรูปก็อตสิล่าในอุลตร้าแมนมาให้
เป็นหุ่นที่ทำได้น่าสนใจดีนะผมว่า
 
ตอนเย็นกลับมานอนพักที่ห้องแปบนึง
ก่อนจะออกไปหาข้าวกินต่อ
วันนี้ก็จบไปอีกหนึ่งวัน
พรุ่งนี้จะทำอะไรดีนะ?
 
เรียวเฮเริ่มหงุดหงิดใส่ผมแล้ว
ดันไปจัดโต๊ะจัดตู้ให้
แต่ผมขอแล้วนะ! 
หมอนั่นก็ตอบ อืม ๆ มาผมเลยจัด...
สุดท้ายผมเลยต้องขอโทษไป
หมอนั่นไม่ว่าอะไรอีก
แต่ทำหน้าตาน่ากลัวเหมือนเคย
 
หรือจะกลับบ้านดี?
แต่บอกไปแล้วไม่กลับนี่นา
ถ้ากลับไปตอนนี้ต้องหนวกหูแน่เลย
ต้องโดนล้อว่าเป็นเด็กติดบ้านแน่ ๆ
 
ชินริ
 
บันทึกการเดินทางของชินริ 3
 
วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ ร้อนดี
 
วันนี้ไม่มีอะไร
ผมไปเดินเที่ยวคนเดียวในเมือง
ร้อนก็เลยซื้อไอติมกล่องมานั่งกิน
 
ตอนกลางคืนก็นอนดูทีวีที่ห้องเรียวเฮ
วันนี้เรียวเฮไปทำกิจกรรมชมรมที่มหาลัยมา
ก็เลยเล่าเรื่องนู้นเรื่องนี้ให้ฟังเยอะแยะ
จนผมนอนดึกเลย
 
วันพรุ่งนี้เรียวเฮจะพาไปเที่ยวสวนสนุก
เลยซื้อพวกขนมปังมา
ค่อยตื่นมาทำแซนวิชเป็นข้าวกล่อง
 
ตอนกลางคืนส่งเมลไปหารุ่นพี่อดัมกับรุ่นพี่โดมินิค
รอของฝากครับ
 
ชินริ
 
 

บันทึกการเดินทางของชินริ 2

 

วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ มีแดด

 

เมื่อคืนตอนที่จะลงจากชินคันเซ็นผมเจอคนแปลก ๆ ด้วยล่ะ

เขามาทักว่าผมลืมหนังสือไว้หรือเปล่า แต่ไม่ใช่ของผม

 

ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรเท่าไหร่แต่พอเดินออกมาหน้าสถานีมีรถคันหรูมารับเขา

ลูกน้องของเขาก็พูดจาแปลก ๆ ด้วย

ผมอาจจะคิดไปเองก็ได้ว่าเขาเหมือนยากูซ่าเลย

มาถามว่าผมรู้ใช่มั้ยว่าเขาทำอะไร

ตอนนั้นกลัวมากเลยล่ะ

พูดกันยังไม่ทันรู้เรื่องเท่าไหร่เขาก็จากไป

ผมได้ยินเขาคุยกับลูกนอกเรื่องกระสุนปืนด้วย!

น่ากลัวชะมัด

 

แล้วเรียวเฮก็ขับมอเตอร์ไซด์มารับผมพอดี

กลับถึงห้องผมก็ล้มใส่ฟูกนอนของหมอนั่นเลย

ตอนเช้าเลยโดนบ่นเอานิดหน่อยว่ามาเป็นแขกทำไมมานอนฟูกเจ้าของห้อง

ช่วยไม่ได้นี่นาผมเหนื่อยมากเลยเมื่อคืน

 

เรียวเฮพาผมไปนั่งตากแดดอุ่น ๆ หน้าทางขึ้นไปปราสาทกิฟุอินุยามะ

จากนั้นก็พาไปเดินถนนเมืองเก่าหน้าปราสาท

คิบิดังโกะของที่นี่แปลกดีไม่เหมือนกับที่โอคายามะก็เลยซื้อมาลองกินดู

อร่อยดี

ไว้ขากลับจะมาซื้อเป็นของฝาก

 

ช่วงบ่ายก็เข้าไปเดินเที่ยวในปราสาทอินุยามะ

บันไดที่นี่ชันชะมัด!

จะเดินลงแต่ละขั้นแทบจะลงไปนั่งอยู่แล้วชันมาก ๆ เลยฮะ

ผมลื่นตกบันไดไปครั้งนึงด้วย

เจ็บสุด ๆ

 

ตอนที่ขึ้นไปยอดบนสุด ผมก็เดินรอบระเบียงอย่างเร็วหนึ่งรอบ

ลมแรงมากเลยครับกลัวจะปลิวตกลงไป

แต่มีรูปภาพปราสาทอื่น ๆ ประดับไว้ด้วย

ผมมองไปก็คิดว่าก่อนจะเรียนจบมหาลัยอยากจะไปเยี่ยมชมทุกปราสาทให้ได้เลย

ยังไงก็คิดว่าผมจะลองทำดู

 

พอช่วงเย็นก็ไปเดินในเมือง

ถ่ายรูปหน้าสถานีมานิดหน่อย

แต่กล้องผมไม่ดีเอาซะเลย

มองไม่เห็นว่าคือที่ไหนด้วยซ้ำ ฮะฮะ

 

นั่งส่งข้อความหารุ่นพี่แซมนิดหน่อย

เพราะตอนกลางวันผมลองส่งไปว่ามาเที่ยวกิฟุ

 

รุ่นพี่แซมก็ตอบกลับมาว่า

เดินทางไปคิวชูอยู่เหมือนกัน ถ้าผ่านจะแวะมาหา

 

ผมเลยอยากรู้ว่ารุ่นพี่แซมถึงไหนแล้ว

แต่เขาบอกว่ายังไม่ถึงกิฟุแล้วก็พักโรงแรมกินข้าวอยู่

ผมเลยไม่อยากรบกวนเวลาเขา

ถ้าเขามาเปลี่ยนรถอะไรที่กิฟุก็ดีนะ

 

ทชชี่ก็ตอบข้อความผมมาด้วยนะ

บอกว่าขอให้โชคดี

เที่ยวให้สนุก

ไม่รู้ว่าปิดเทอมทชชี่มีโปรแกรมอะไรอยู่แฮะ

 

วันนี้ต้องขอบคุณเรียวเฮมากที่พาผมเที่ยว

วันพรุ่งนี้เลยจะให้เขาพักผ่อนอยู่ที่ห้อง

ส่วนผมจะลองไปเดินในเมืองดู

 

ชินริ

 

ป.ล.จากผปค. ขอแก้ไขชื่อปราสาทค่าา จากปราสาทกิฟุเป็นปราสาทอินุยามะ

เนื่องจากบรรยายถึงปราสาทอินุยามะแต่ดันจำชื่อผิด 55555 /ปิดหน้า

 
 

บันทึกการเดินทางของชินริ 1

 

วันที่ xx เดือน xx ปี xxxx อากาศ มีเมฆ

 

พอรู้สึกตัวอีกที พวกรุ่นพี่โดมินิคกับรุ่นพี่อดัมก็เหมือนเป็นครอบครัวของผมไปแล้ว แทบจะลืมช่วงเวลาที่เคยต้องมาอยู่หอคนเดียวในตอนแรก ๆ ไปเลย

 

ตอนที่รู้ว่าพวกเขาจะเดินทางกลับไปหาครอบครัวที่อังกฤษพร้อมกัน ผมก็รู้สึกเหงาขึ้นมาจับใจ แต่พวกรุ่นพี่ใจดีบอกว่าจะซื้อขนมกลับมาฝากผม ผมรู้สึกขอบคุณพวกเขามากเลย แต่ในใจก็เหงานิด ๆ

 

เมื่อวันก่อนผมนั่งหลับบนรถไฟเลยไปถึงทะเลโน้น รุ่นพี่อดัมโทรหาผมถามว่า ผมอยู่ที่ไหน แต่ผมดันทำโทรศัพท์ตกทะเล ถึงจะบอกไปแล้วว่า ผมกลับเองได้ แต่สักพักพวกรุ่นพี่ก็นั่งรถไฟมาหา ผมรู้สึกเกรงใจมากเลยที่ทำให้พวกเขาเป็นห่วงอีกแล้ว

 

เราลงไปเล่นน้ำทะเลกันนิดหน่อยจนรถไฟหมดก็เลยต้องนั่งแท็กซี่กลับหอ เพราะโทรศัพท์ของผมตกน้ำ เมื่อวานเลยต้องเอาไปเช็คที่ศูนย์ฯ ดีที่ว่าเขาสามารถทำให้ได้ทันทีผมเลยกลับมาเร็ว

 

ตอนที่เข้าห้องมาเห็นกระเป๋าเดินทางของพวกรุ่นพี่ ผมรู้สึกเหงาจับใจก็เลยขึ้นเตียงแล้วคลุมโปง จริง ๆ กะจะเอื้อมมือมาหยิบกรอบรูปครอบครัวข้างเตียงดูแต่รุ่นพี่โดมินิคก็มาบนเตียงผมถามว่าผมเป็นอะไร ผมเข้าใจว่าเขาเป็นห่วง แต่ว่าผมยังไม่สามารถจัดการความรู้สึกของตัวเองได้ก็เลยไม่อยากออกจากผ้าห่ม พอไปอาบน้ำแล้วเดินออกมารุ่นพี่โดมินิคก็บอกว่า ถ้าเหงาจะชวนเพื่อนมานอนที่ห้องก็ได้

 

ผมเองก็คิดถึงครอบครัวทุกวัน พวกรุ่นพี่ก็ต้องคิดถึงครอบครัวแน่ ๆ แล้วครอบครัวของพวกรุ่นพี่เองก็ต้องกำลังคิดถึงรุ่นพี่อดัมกับรุ่นพี่โดมินิคอยู่เป็นแน่ ดังนั้นผมจะเอาแต่ใจให้พวกเขาอยู่เป็นเพื่อนผมไม่ได้หรอก ต้องคิดถึงใจเขาใจเราให้มาก ๆ ผมพอจะเข้าใจนิดหน่อยว่าการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก็ต้องมีช่วงเวลาที่เราต้องอยู่คนเดียวบ้าง เพราะงั้นถึงจะเหงาที่ต้องนอนอยู่ห้องคนเดียวผมก็ต้องอดทน! ผมคิดได้อย่างนั้นตอนที่อยู่ในห้องน้ำ แต่เพราะรุ่นพี่โดมินิคพูดมา ผมเลยนึกขึ้นได้ว่าไม่ต้องนอนคนเดียวก็ได้นี่นา

 

‘ขอไปนอนที่ห้องนายสักอาทิตย์สิ’

ผมส่งเมลไปบอกเรียวเฮเพื่อนสนิทสมัยม.ปลายที่ตอนนี้เรียนอยู่มหาลัยกิฟุ

 

‘ได้ แต่ขอช็อกโกแลตวาเลนไทน์ของมาริโกะเป็นสิ่งตอบแทน’

เรียวเฮตอบเมลผมกลับมาอย่างนั้น

 

ผมคิดว่าเรียวเฮคงรู้อยู่แล้วล่ะว่าถึงจะได้ช็อกโกแลตตามธรรมเนียมไปก็ไม่มีความหมายเท่าไหร่ ยิ่งโดยเฉพาะได้ผ่านจากญาติเธออย่างนี้ แต่ผมก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของเรียวเฮอยู่บ้าง ถึงจะเป็นช็อกโกแลตตามทำเนียมก็ไม่เป็นไร ขอให้คิดถึงเรื่องเขาบ้าง เป็นรักข้างเดียวที่ยาวนานจริง ๆ แต่เขาก็ไม่มีท่าทีจะตัดใจเท่าไหร่ แม้จะอยู่คนละที่และไม่มีโอกาสได้พบกันเลยก็ตาม

 

มาริโกะเป็นลูกพี่ลูกน้องที่หน้าคล้ายผมมาก อาจจะเพราะแม่ของผมกับแม่ของเธอซึ่งเป็นน้าผมหน้าตาคล้ายกันมากก็เป็นได้ มาริโกะกับผมถึงได้หน้าตาคล้ายกันเหมือนพี่น้อง แต่เธอเกิดช้ากว่าผมแค่สองเดือนเองเลยเรียนอยู่ชั้นเดียวกัน

 

ส่วนเรียวเฮเป็นเพื่อนมาดาระรุยในโรงเรียน  เขาเป็นพังพอนที่ดุนิดหน่อยแล้วก็ว่องไวมาก ผมรู้จักเขาตอนม.ต้นแล้วเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน เที่ยวเล่นด้วยกัน ทะเลาะกันอยู่บ่อย ๆ ไม่รู้ว่าช่วงเวลาที่ไม่ได้เจอกันเขาจะเปลี่ยนไปบ้างหรือเปล่า

 

ก็ตามที่กล่าวมาด้านบน ตอนนี้ผมเลยนั่งอยู่บนชินคันเซ็นมุ่งหน้าสู่กิฟุ!

ชินริ

Comment

Comment:

Tweet

@whitefox น้องแซมไปเดินหลงที่หนายอ่ะ แงงงงงงง
ชินริ๊~~~!! เดินทางไปเที่ยวแล้วเดี๋ยวน้องแซมจะตามไปมิให้ช้านาน!! XD

#1 By whitefox on 2013-05-01 12:10

เป็ดเน่า!! - バカあひる View my profile